Układ mięśniowy i stawowy dziecka
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Układ mięśniowy i stawowy dziecka

W zakresie układu mięśniowego występują dwa rodzaje mięśni: mięśnie gładkie i mięś­nie prążkowane. Pierwsze znajdują się w narządach wewnętrznych (np. mięśnie żo­łądka, jelit itp.) — nie podlegają naszej woli, drugie (np. mięśnie kończyn, tułowia) są pod­ległe naszej woli. Ruchy ciała związane są ze sprawnością mięśni, która zależy od ich roz­woju (długości, grubości) oraz unerwienia. Oba te czynniki z wiekiem osiągają coraz wyższą doskonałość.

Poszczególne mięśnie składają się z okreś­lonej liczby włókien mięśniowych. Liczba łych włókien jest u noworodka taka sama jak u człowieka dorosłego. Z wiekiem wzrasta tylko ich grubość i długość. Podobnie rośnie grubość ścięgien i torebek stawowych. Najszybciej rozwijają się mięśnie o dużej masie, później mięśnie drobne. Na ogół na­rasta też doskonałość mięśni w kierunku od głowy do kończyn. Niemowlę najwcześniej umie podnosić główkę (mięśnie karku), po­tem siada (mięśnie tułowia), potem staje i chodzi (mięśnie kończyn). Mimika twarzy (ruchy drobnych mięśni twarzy) zaznacza się wcześniej niż ruchy chwytne palców (drobne mięśnie dłoni). Dziecko, które uczy się stać i chodzić, aby utrzymać równowagę, musi skoordynować pracę wielu grup mięśnio­wych. Czyni to początkowo niezdarnie, roz­stawia szeroko nóżki (tzw. chód marynarski), staje na zewnętrznym brzegu stopy, rączki wysuwa do boku i pół idzie, pół biegnie, po­chylając się do przodu. Z czasem udoskona­la swoje ruchy i przybiera właściwą postawę. Jeżeli jednak pewne mięśnie (np. brzucha) są zbyt słabe i dziecko chodzi z wypiętym do przodu brzuszkiem, zmieniają się warunki zachowania równowagi i dla jej utrzymania zostaje cofnięta do tyłu klatka piersiowa przez większe wygięcie kręgosłupa. To wy­gięcie dziecko próbuje z kolei wyrównać przez pochylenie szyi do przodu. Powstaje wtedy zła postawa.

Zła lub dobra postawa zależy nie tylko od rozwoju mięśni, ale od wielu innych czynni­ków, tj. od siły mięśni i kośćca, unerwie­nia mięśni i kontroli mózgu, od stanu zdro­wia i od okresu rozwojowego organizmu.
Dobra i zła postawa

Dobra i zła postawa

Zła postawa, występuje więc, kiedy dziecko jest: niedożywione, pozbawione słońca, po­wietrza i ruchu, jest zmęczone fizycznie i umysłowo, nerwowo wyczerpane. Zła posta­wa zdarza się, gdy pewne wrodzone lub na­byte kalectwa uniemożliwiają mu zajęcie właściwej (np. krótsza nóżka, skrzywienie kręgosłupa, choroby kręgów, mięśni itp.). Częstość występowania złej postawy jest za­leżna od okresów rozwojowych. Spotykamy ją najczęściej w okresach szybkiego wzrostu kośćca, za którym nie nadąża rozwój mięśni, a więc przede wszystkim w okresie przed­szkolnym i we wczesnym okresie dojrzewa­nia.

Zła postawa, jako wyraz stanu zdrowia, jest bardzo ważnym wskaźnikiem oceny zdrowia dziecka. Charakterystyczną cechą mięśni dziecka jest to, że się szybko męczą. Wiąże się to z większą liczbą skurczów i krótszymi okresami spoczynku potrzebnymi na wyrów­nanie odżywienia mięśni. Mięśnie dziecka dzięki lepszemu ukrwieniu wracają szybciej do równowagi. Drugą cechą jest gorsza koordynacja różnych grup mięśniowych, związana z niepełnym jeszcze rozwojem tkanki nerwowej. Wpływa to na szybsze zmęczenie mięśni, wykonujących często nie­zbyt precyzyjnie i stąd nieoszczędnie swoją pracę.

Praktyczna uwaga! Im młodsze dziecko, tym jego wysiłek mięśniowy musi być krótszy i bardziej urozmaicony (przerzucanie pracy z jednych grup mięśniowych na inne). W pierwszych latach życia (do 4—5 lat) roz­wój mięśni jest słaby, później coraz szybszy.

Waga masy mięśniowej w stosunku do wagi ciała:
noworodek – 23,3%
dziecko 8 lat – 27,2%
młodzież 15 lat – 32,6%
młodzież 18 lat – 44,2%

Podobnie jak kościec i mięśnie, udoskonale­niu ulega z wiekiem układ ścięgnisto-stawowy. Wielka rozciągliwość ścięgien i duży rozmach obrotowy w stawach umożliwiają np. niemowlęciu ssanie dużego palca u nogi. Z czasem praca stawów ustala się w grani­cach normalnych.

Wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych układu kostnego, Spotyka się wrodzone cał­kowite zwichnięcie lub częściej niedokształcenie (dysplasia) stawu, które może dopro­wadzić do nadwichnięcia lub zwichnięcia.

Author:

Related Post

top